Onlar dedilər: “Musa yanımıza qayıtmadıqca, biz ona[62] itaət etməkdən əl çəkməyəcəyik”.

Musa (ə) xalqının yanına qayıtdıqda, qardaşını qınamağa və danlamağa başladı.

 

ﮇ ﮈ ﮉ ﮊ ﮋ ﮌ ﮍ ﮎ ﮏ ﮐﮑ ﮒ ﮓ ﮔ;

 

(20.92) “Dedi: “Ey Harun! Sən gördükdə ki, onlar azğınlı­ğa düşüblər, sənə nə mane oldu ki,

(20.93) “ardımca gəlmədin? Doğrudanmı sən də mənə itaətdən çıxdın?”

Sən baş vermiş hadisə barəsində mənə xəbər verməyə niyə tələsmədin? Doğrudanmı sən mənim nəsihətlərimə qulaq asma­dın? İş orasındadır ki, Musa (ə) əvvəlcə Haruna (ə) demişdi: “Xalqımın arasında mənim əvəzimə qal, xeyirxahlıq et və firnə-fəsad yayanların yoluna uyma” (Əraf, 7/142). Musa (ə) qardaşına məzəmmətini ifadə edərək, onun başından yapışdı və saqqalını dartmağa başladı. Belə olduqda, Harun doğma qardaşını sakitləş­dirməyə cəhd göstərərək, onu anasının oğlu adlandırır.

 

ﮕ ﮖ ﮗ ﮘ ﮙ ﮚ ﮛﮜ ﮝ ﮞ ﮟ ﮠ ﮡ ﮢ ﮣ ﮤ ﮥ ﮦ ﮧ ﮨ;

 

Harun dedi: “Ey anamın oğlu! Mənim saqqalım­dan və başımdan yapışma! Mən sənin: “Sən İsrail oğullarını bir-birindən ayırdın və mənim nəsihətlərimi yerinə yetirmə­din” deyəcəyindən qorxdum”.

Sən mənə əmr etmişdin ki, olmadığın vaxtda səni əvəz edim və əgər mən İsrail oğullarını tərk etsəydim, onda sənin iradənin əleyhinə çıxmış olardım. Mən səni qəzəbləndirəcəyim­dən ehtiyat edərək bunu etmədim. Sən məni qınayardın ki, mə­nim günahım üzündən İsrail oğulları başçısız qalıb ixtilafa dü­şüb­lər. Buna görə məni günahkar insan hesab etmə və düşmənlə­rimizi bizə güldürmə.

Musa (ə) qardaşı ilə kobud rəftar etdiyinə heyifsilənib dedi: “Ey Rəbbim! Məni və qardaşımı bağışla və bizi mərhəmətinin altına al, çünki Sən – mərhəmətlilərin ən Mərhəmətlisisən!” (Əraf, 7/151). Sonra isə o (ə) samirəliyə müraciət edir:

 

ﮩ ﮪ ﮫ ﮬ ﮭ;

 

(20.95) “Soruşdu: “Bəs sən nə deyə bilərsən?”

Sən niyə belə bir yaramaz iş gördün?

 

ﮮ ﮯ ﮰ ﮱ ﯓ ﯔ ﯕ ﯖ ﯗ ﯘ ﯙ ﯚ ﯛ ﯜ ﯝ ﯞ ﯟ;

O dedi: “Mən onların görmədiyini görürdüm. Mən elçinin izinin torpağından bir ovuc götürmüşdüm və onu atdım. Nəfsim məni buna vadar etdi”.

Quran şərhçilərinin rəyinə görə, samirəli o anda at üstündə olan Cəbrail əleyhissalamı görmüşdür. Bu, İsrail oğulları sahilə çıxanda, Firon və onun döyüşçüləri isə batmağa başlayanda olmuşdu. Samirəli atın dırnaqlarının izi qalmış torpaqdan bir ovuc götürmüş və buzovun heykəlini düzəldən zaman oda atmışdı.

 

ﯠ ﯡ ﯢ ﯣ ﯤ ﯥ ﯦ ﯧ ﯨ ﯩﯪ ﯫ ﯬ ﯭ ﯮ ﯯﯰ ﯱ ﯲ ﯳ ﯴ ﯵ ﯶ ﯷﯸ ﯹ ﯺ ﯻ ﯼ ﯽ ﯾ ﯿ;

Dedi: “Rədd ol get! Sənin bu həyatda dediyin: “Sizə dəymirəm, siz də mənə dəyməyin!” sözü olacaqdır. Sonra isə qaçına bilməyəcəyin müddət başlayacaq. Pənah apardığın tanrıçana bax! Biz onu yandırıb, külünü dənizə səpəcəyik”.

Bu həyatda sən elə bir cəzaya məruz qoyulacaqsan ki, ona görə insanlar səndən uzaq qaçacaq və sənə toxunmayacaqlar. Əgər kimsə sənə yaxınlaşmaq istəsə də, sən qışqırıb deyəcəksən: “Mənə toxunmayın! Mənə yaxın gəlməyin!” Bu, heç kimin toxun­madığı bir şeyə sənin toxumağına və əvvəllər heç kimin etmədiyi bir şeyə cəsarət etdiyinə görə cəza olacaqdır. Labüd olan gün başladıqda isə sən etdiyin bütün xeyirxah və şər əməllərinə görə əvəz alacaqsan. Bax gör biz sənin buzovunu necə yandıracağıq.

Musa (ə) verdiyi vədini yerinə yetirdi və buzovu yandırdı. Əgər o ilah olsaydı, bu aqibətdən qaçmağı bacarardı. O (ə) bunu İsrail oğullarının gözü qabağında etdi, çünki onun məhəbbəti artıq onların ürəyinə girə bilmişdi. O (ə) heyvanı[63] yandırdı və külünü dənizə səpdi ki, bütə bəslədikləri məhəbbət onun qəbilə­daşlarının ürəyini həmişəlik tərk etsin. Əgər o (ə) buzovu yan­dırmasaydı, o, İsrail oğulları üçün növbəti sınağa çevrilərdi, çünki insanların ürəyində, çox vaxt, yaramaz və qüsurlu şeylərə meyil üstünlük təşkil edir. İsrail oğulları azdıqlarını dərk etdik­dən sonra xeyirxah peyğəmbər (ə) onlara kimin həqiqətən də ibadətə və pərəstişə layiq olduğunu və özünə bərabər tayı olmadığını xəbər verir. O (ə) deyir:

 

ﰀ ﰁ ﰂ ﰃ ﰄ ﰅ ﰆ ﰇﰈ ﰉ ﰊ ﰋ ﰌ ﰍ;