ХІХ ғасырдың соңындағы Қазақстанның саяси-әлеуметтік дамуы

Ø 1886-1891 жылғы «Ережелер»

1. ХІХ ғасырдың 60-жылдарында қабылданған «Ережелерді» заңдастыру созылды: Жиырма жылдан астам уақытқа.
2. ХІХ ғасырдың 60-жылдарында қабылданған «Ережелерді» заңдастырудың жиырма жылдан артық уақытқа созылу себебі: Қазақ шаруаларының көтерілістері.
3. «Түркістан өлкесін басқару және онда жер, салық өзгерістерін енгізу туралы» Ереже бекітілді: 1886 жылы 2 маусымда.
4. 1886 жылғы Ереже бойынша Түркістан өлкесінің басқару орталығы: Ташкент.
5. 1886 жылғы Ереже бойынша Түркістан өлкесіне енген облыстар: Сырдария, Ферғана және Самарқан.
6. 1886 жылғы Ереже бойынша Ферғана облысына енген уезд саны: 5

v Сыдария облысына енген уезд саны: 5 және Әмудария бөлімі.

v Самарқан облысына енген уезд саны: 4.

1. 1886 жылғы «Ережеге» сай Қазалы, Перовск, Шымкент, Алматы*(Әулиеата) және Ташкент уездері кірген облыс: Сырдария.
2. 1891 жылғы 25 наурызда қабылданған Ереже бойынша құрылған: Дала генерал-губернаторлығы.
3. 1891 жылғы 25 наурызда қабылданған Ережеге сай Дала генерал- губернаторлығына кірген облыстар: Ақмола, Семей және Жетісу.
4. 1891 жылғы «Ережеге» сай Дала генерал-губернаторлығына кірген үш облыстың орталығы болған қала: Омбы.
5. 1891 жылғы «Ереже» бойынша Жетісу облысына енген уезд саны: 6

v Семей, Ақмола облыстарыына енген уезд саны: 5

v Торғай, Орал облыстарына енген уезд саны: 4

• Жетісу және Орал облыстық әскери губернаторлары осы өңірлердегі үкімет тағайындаған: казак әскерінің атаманы болып есептелді.

1. 1891 жылғы «Ережеге» сай Ресейдің орталығындағы губерниялық басқармаларға теңестірілді Қазақстандағы облыстық басқармалар.
2. 1886-1891 жылғы «Ереже» бойынша сайланған болыс басқарушылары мен ауыл старшындарын бекіткен: облыстық әскери губернатор.
3. 1886-1891 жылғы «Ережеге» сай мұсылман тұрғындарының; ісін қарайтын төменгі сот буыны: «Халық соты».
4. 1886-1891 жылғы «Ережеге» сай уездік және болыстық тұрғындарға қатысты мәселелерді шешетін сот жиыны: Соттардың төтенше съезі.

v Соттардың төтенше съезі тек әскери губернатордың; рұқсаты бойынша шақырылатын.

1. 1886 жылғы Ереже бойынша облыстық;, уездік билеушілердің; мүддесін қорғайтын сот: бітістіруші сот.

Ø Жұмысшы қозғалысының басталуы

1. ХІХ ғасырдың екінші жартысында өндіріс орындарында жұмыс істеген қазақтардың үлесі: 60-70%.
2. ХІХ ғасырдың екінші жартысында алтын өнеркәсібіндегі әйелдердің үлесі: 1-4 %.
3. 1873 жылы Қазақстан кен орындарында жұмыс істейтін әйелдердің үлесі: 12%.
4. 1893 жылы Қазақстан кен орындарында жұмыс істейтін әйелдердің үлесі: 17,8%.
5. Қазақстанның кен орындарында балалар еңбегі кеңінен пайдалана бастады: ХІХ ғ. 90 жылдары.
6. ХІХ ғасырдың 90-жылдарындағы кен орнындағы 16 жасқа дейінгі балалардың; үлесі: 14%.
7. ХІХ ғасырдың аяғында жұмысшылардың Қазақстан жағдайындағы таптық қарсыластарының бірі: Өндіріс орнын тастап кетуі.
8. ХІХ ғасырдың аяғында өз еркімен өндіріс орындарын тастап кеткен жұмысшыларға қолданылатын жаза: Үш айға дейін абақтыға қамау.

v Қашқын жұмысшыларды ұстап бергендер тіпті арнайы сыйлық алатын.

1. Қазақстанда қолданылған таптық қарсылықтың бір түрі: ереуіл.
2. 1849 жылы жұмысшылардың алғашқы бас көтеруі өткен жер: Көкшетау кен округінде.
3. Өскемен кен өндірісінде ереуіл өткен жыл: 1888.
4. 1888 жылы Өскемен уезіндегі кен өндірісіндегі қазақ жұмысшылары ереуілінің нәтижесі: Жұмысшылардың жалақысы артты.
5. Өскемен уезінің Владимирск алтын кенішіндегі ереуіл ұйымдасқан түрде өтті: 1891 жылы.

v Ереуілге басшылық еткен Қазақстандағы алғашқы жергілікті халықтан шыққан жұмысшы өкілдері: И.Жағалтайұлы, У.Жанғазин, У.Төлегенұлы.

1. 1893, 1895 және 1899 жылдары ереуілге шыққан: Батыс Сібір темір жол торабының жұмысшылары, Омбы темір жолшылары.
2. ХІХ ғасырдың соңындағы Қазақстандағы жұмысшы қозғалыстарының саяси әлсіздігі: Өндіріс орындарының ұсақтығы, жұмысшылар санының аздығы.