Суседка 2.

Параска, што табе нагадвае гэты абруч? Суседка 3.

Ой, абруч, ён круглы, як сонейка. А на Масленіцу вялікая пашана была тым рэчам i дзеянням, якія нагадваюць сонца. І бліны круглыя, ды жоўтыя, i колы, якія часта запальвалі, таксама круглыя.

Суседка 1.

Нават на конях ездзілі вакол вёскі, каб адзначыць кола.

Алеся.

А мы зараз усё гэта забыл i. Але гуляць з абручамі таксама любім.

Масленіца.

О, гэта вельмі масленічная гульня, давайце i мы з вамі згуляем. Хто даўжэй пракруціць абруч.

(Гучыць музыка, круцяць абруч. У каго першага зваліўся, яму ўручаецца прыз i адпускаюць у залу.) Алеся.

Слухай, Дзядуля, я паглядзела сёння на цябе, які ты добры i цікавы чалавек. Я іншым часам крыўдзіла цябе, даруй мне, Дзядуля.

Дзед.

Добра, унучка, што ты ўспомніла пра гэта ў сённяшні дзень. Раней у aпoшi дзень Масленіцы людзі заўжды праслі прабачэння адзін у аднаго за нанесеныя крыўды.

Суседка 2.

А ў маёй вёсцы пасля Масленіцы будзілі мядзведзя. Безумоўна, не па-сапраўднаму, лічылася, што як толькі мядзведзь прачнецца, дык i вясна пачнецца.

Алеся.

Гэта цудоўна, давайце i мы разбудзім мядзведзя, ён у нас яшчэ моцна спіць у бярлозе пад снегам.

(Пасярэдзіне сцэны ляжыць мядзведзь, схаваны пад газетами, як пад снегам)

(Удзельнікі па чарзе павінны дабегчы да мядзведзя, зняць з яго па 1 газеце i прынесці на сваё месца. Пераможа той, хто зніме больш газет.) Мядзведзь.

Ой, вясёлае сёння свята,

I гасцей тут вельмі багата.

Каб праз год зноў Масленіцу спаткаці,

Дазвольце вам пажадаці:

Мець торбу грошай.

Бяды не знаць нiколi

I смерці нідаволі,

Каб багатыя былі,

I сто год жылі.